Odin

Het is alweer een tijd geleden dat ik een blog schreef, dus het wordt weer eens tijd voor een update. En meteen een met minder leuk nieuws...

Ik heb al veel verschillende vogels leren kennen en ermee mogen werken, stuk voor stuk uniek, speciaal en elk met een eigen karakter. Een kleine twee jaar terug kwam daar een vogel bij die vanaf het begin af al nét iets specialer was dan de andere vogels. Een moeilijke, maar ontzettend lieve vogel, Odin. Soms ging het goed, soms ging het minder goed. De ene keer vloog hij de sterren van de hemel, de andere keer was een halve meter van de tafel naar de hand al te ver. Maar al die tijd bleef hij lief. Om ervoor te zorgen dat Odin weer helemaal op de rit kwam met zijn vliegkunsten, werd besloten om hem opnieuw te trainen. En dan alleen door de mensen die er vaak en regelmatig zijn. Daar viel ik met mijn onregelmatige schoolrooster buiten en dus mocht ik alleen maar kijken naar Odin. Na zo'n acht lange maanden kwam er een einde aan het wachten: Odin vloog en ik mocht hem weer dragen en vliegen. Meteen vanaf het begin voelde het weer vertrouwd. Zo mak als een lammetje, de knuffelbeer. Toen ik op stage was in Tenerife werden me af en toe filmpjes van de vogels opgestuurd, waaronder één van Odin die prachtige afstanden vloog. Ook toen ik eenmaal terug was heeft hij wat geweldige afstanden laten zien en ondertussen hing hij regelmatig de clown uit door de makkelijkste route naar de handschoen te zoeken door van bank naar tafel te springen om uiteindelijk nog maar een meter te hoeven vliegen.
Toen begonnen we te merken dat het bokken dat Odin af en toe deed, (Het wegspringen vanaf zijn blok terwijl hij aangebonden zit, waardoor hij aan zijn poten teruggetrokken wordt.) steeds erger werd. Begrijpelijk als er iemand met eten langskomt, want dat willen roofvogels nou eenmaal hebben. Maar níet begrijpelijk dat hij juist van ons begon weg te springen. Oppakken en wegzetten was al niet zijn grote hobby, maar het werd alleen maar moeilijker. Rustig benaderen en hem alle tijd geven om op te stappen of juist snel oppakken zodat hij snel rustig op de handschoen kan zitten... Het maakte allemaal niet uit, oppakken was een drama. Als hij dan eenmaal op de handschoen zat, was het juist helemaal prima, een groter contrast is haast niet voor te stellen. Tot overmaat van ramp begonnen zijn poten te lijden onder het bokken, ze werden dikker. Het was ons duidelijk: voor Odin zou het beter zijn om in een volière te zitten, zonder riempjes aan zijn poten. Het enige probleem was dat er geen volière vrij was. Ook met de naderende verhuizingen van een aantal volièrevogels zou er geen plek voor Odin vrijkomen. Odin moest verhuizen.
Het is nooit leuk als vogels weggaan en vooral niet een vogel waar je zo'n sterke band mee hebt. Afgelopen donderdag heb ik nog een paar uur met hem gezeten. Gekroeld, geknuffeld, het kon nog. Zaterdagmiddag zouden ze Odin op komen halen. Ik moest 's ochtends foto's maken en 's middags zou ik naar Falconcrest gaan om afscheid van hem te nemen. Toen ik klaar was met foto's maken zag ik dat ik om half 11 een oproep had gemist van Nadine. Slik, ze zouden toch niet al... Ik belde terug, geen gehoor. Toen ik in de auto zat, klaar om weg te rijden, belde Nadine me terug. De mensen die Odin zouden ophalen waren er al, Odin zal al in zijn vervoerskist. Ik ben zo snel als mogelijk naar Falconcrest gereden (netjes aan de snelheid gehouden, dat dan weer wel) om net te zien hoe de nieuwe baasjes van Odin in de auto stapten en wegreden. Ik had ze gemist.
De Odin-and-me-uurtjes van donderdag bleken ineens nog veel waardevoller. Dat je je zo aan één dier kunt hechten is ongelofelijk, maar Odin heeft onwijs veel voor me betekend in de afgelopen twee jaar. Ik hoop dat hij het goed gaat krijgen, in een grote volière en als helft van een broedkoppel. Maar bovenal ga ik hem ontzettend missen!

Nederlands

Reacties

Oo echt jammer voor jou zeg! Ik heb gezien hoe jij met Odin omging, heel lief! Misschien dat je Odin nog een keertje kan opzoeken in zijn nieuw verblijf;)

Mocht het gemis nou al te groot worden... je bent hier altijd welkom om met zijn zus te knuffelen he! De deur staat altijd open, ook zonder sjaal. ^^